🇮🇳 Indie – kraj kontrastów, kolorów i kast

Jak działa system kastowy w Indiach?

Indie to jeden z najbardziej fascynujących krajów świata — pełen kontrastów, kolorów, religii i tradycji. 🌺 Obok nowoczesnych metropolii i dynamicznie rozwijającej się gospodarki istnieją głęboko zakorzenione struktury społeczne, takie jak system kastowy. Choć oficjalnie zniesiony, nadal wpływa na życie milionów ludzi.

🌍 Indie – wielokulturowy kraj pełen sprzeczności

W Indiach bogactwo sąsiaduje z ubóstwem, a współczesność miesza się z tradycją. 🏙️🛕 To kraj, gdzie na jednej ulicy znajdziesz pałac i slumsy, centrum technologiczne i tysiącletnią świątynię.

Indie to mozaika języków, kultur i religii, ale też miejsce, gdzie przeszłość nie pozwala o sobie zapomnieć.

🛕 Kastowość a religia – czy tylko hinduizm?

System kastowy narodził się w ramach hinduizmu, ale jego wpływy sięgają dalej.

🔸 W hinduizmie przynależność kastowa była związana z duchową czystością i obowiązkiem życiowym (dharma).

🔸 W innych religiach obecnych w Indiach – takich jak islam, chrześcijaństwo czy sikhizm – oficjalnie nie ma kast, jednak w praktyce istnieją tam społeczne podziały klasowe, często odzwierciedlające dawną strukturę kastową.

🔸 Nawet wśród konwertytów z Dalitów, którzy przyjęli buddyzm lub chrześcijaństwo, dawna przynależność społeczna nadal wpływa na ich pozycję.

📌 Kastowość jest więc głęboko zakorzeniona nie tylko w religii, ale i w strukturze społecznej.

📜 Czym jest system kastowy w Indiach?

System kastowy (🌿 varna) to tradycyjny podział społeczeństwa na cztery główne grupy społeczne – oraz piątą, wykluczoną:

1️⃣ Brahmini – kapłani i uczeni 🔹 Najwyższa kasta 🔹 Duchowi przywódcy, nauczyciele, interpretatorzy świętych pism 🔹 Uznawani za najbardziej „czystych” duchowo

2️⃣ Kszatrijowie – wojownicy i władcy 🛡️

🔹 Tradycyjni obrońcy porządku społecznego 🔹 Rządzący, wojownicy, królowie

3️⃣ Wajśjowie – kupcy, rolnicy, rzemieślnicy 💰🌾

🔹 Odpowiedzialni za gospodarkę i handel 🔹 Przedstawiciele klasy średniej

4️⃣ Śudrowie – pracownicy fizyczni 🔧👣

🔹 Wykonywali służebne prace 🔹 Obsługiwali wyższe kasty

5️⃣ Dalici – „niedotykalni” 🚫

🔹 Wykluczeni z systemu kastowego 🔹 Przez wieki wykonywali tzw. „nieczyste” zawody – np. usuwanie odpadów 🔹 Nadal często spotykają się z dyskryminacją i wykluczeniem

📚 Varna a jati – co naprawdę oznacza „kasta”?

W Indiach mówi się potocznie o „kastach”, ale to pojęcie łączy dwie różne rzeczywistości: varna i jati.

🔹 Varna to cztery główne klasy społeczne opisane w tekstach hinduistycznych (Brahmini, Kszatrijowie, Wajśjowie, Śudrowie).

🔹 Jati to znacznie bardziej szczegółowe, dziedziczne grupy zawodowe – związane z konkretnym regionem, tradycją i historią. Jest ich tysiące, i to one najczęściej determinują codzienne życie: zawody, małżeństwa, relacje społeczne.

👉 W praktyce więc jati ma większe znaczenie niż varna, choć oba pojęcia są ze sobą powiązane.

⚖️ Czy system kastowy nadal obowiązuje?

📜 Co mówi prawo? W 1950 roku uchwalona została konstytucja Indii, która formalnie zakazała dyskryminacji ze względu na kastę.

👉 Od tego czasu podziały kastowe są nielegalne.

🧩 A jak jest w praktyce? Niestety, tradycja bywa silniejsza niż prawo – zwłaszcza na wsiach, gdzie:

🔸 wybory małżeńskie nadal zależą od kasty 💍 🔸 niektóre społeczności nie przyjmują gości z „niższych” kast 🛑 🔸 podziały wpływają na życie codzienne, edukację i zatrudnienie

👶 Młode pokolenie a kastowość – czy coś się zmienia?

W Indiach rośnie pokolenie, dla którego kasta coraz częściej traci znaczenie.

📱 W miastach i wśród wykształconej młodzieży to kompetencje, osobowość i wykształcenie stają się ważniejsze niż urodzenie.

💬 Social media, edukacja i migracje przyczyniają się do stopniowego osłabienia barier kastowych, zwłaszcza w relacjach towarzyskich i zawodowych.

❤️ Związki międzykastowe stają się coraz częstsze, choć nadal spotykają się z oporem – głównie na terenach wiejskich i w tradycyjnych rodzinach.

➡️ Zmiana mentalności postępuje powoli, ale jest wyraźnie zauważalna – zwłaszcza wśród młodych mieszkańców miast.

✊ Walka Dalitów o równość

Dalici, nazywani też "niedotykalnymi", przez wieki pozostawali na marginesie społeczeństwa.

Dziś walczą o swoje prawa — z pomocą państwa i organizacji społecznych.

👩‍🎓👨‍⚖️ Rezerwacje społeczne (affirmative action):

Rząd Indii zapewnił Dalitom m.in.:

🔸 miejsca na uczelniach 🔸 zatrudnienie w administracji publicznej 🔸 programy wsparcia i stypendia

➡️ Mimo to przemoc kastowa, wykluczenie i bieda wciąż są powszechne, szczególnie na prowincji.

🌈 Indie – kraj duchowości, kontrastów i zmian

Indie to nie tylko system kastowy. To również:

🔸 kraj duchowej głębi 🕉️ 🔸 tysiącletnich rytuałów i architektury 🛕 🔸 dynamicznych przemian społecznych i technologicznych 🚀

To miejsce, które inspiruje i porusza, zmuszając do zadania pytań o równość, godność i prawa człowieka.

________________________________________

✨ Podsumowanie

🔸 System kastowy wciąż wpływa na życie milionów ludzi

🔸 Mimo zmian prawnych, podziały społeczne są głęboko zakorzenione

🔸 Dalici walczą o równość i godność

🔸 Indie pozostają krajem fascynujących sprzeczności

🖋️ Notka redaktorki

Indie od lat zajmują wyjątkowe miejsce w moim sercu. To kraj, który nieustannie mnie inspiruje, zachwyca swoją duchowością, a jednocześnie zmusza do zadumy nad sprawiedliwością społeczną i prawami człowieka. Pisząc ten artykuł, chciałam przybliżyć złożoność indyjskiego społeczeństwa, nie oceniając, lecz zachęcając do zrozumienia.

– Justyna Szawczik

________________________________________

> 📰 Autorka tekstu: Justyna Szawczik

📆 Data publikacji: 5.06.2021

📌 Źródła i inspiracje:

– Konstytucja Indii (1950)

– Raporty Human Rights Watch

– Materiały edukacyjne z Indian Express, BBC India

– Własne doświadczenia i obserwacje kulturowe

________________________________________

📣 Jeśli spodobał Ci się ten artykuł, udostępnij go i zostaw komentarz – każda opinia jest cenna

________________________________________

📌 O autorce:

Justyna Szawczik – redaktorka, recenzentka książek i autorka bloga Mała Redakcja Justyny. Z wykształcenia humanistka, z zamiłowania – obserwatorka społecznych przemian. Napisała cztery artykuły poświęcone Indiom, w których łączy wiedzę kulturoznawczą z osobistym spojrzeniem. Interesuje się tematami duchowości, historii, praw człowieka i literatury świata.

________________________________________

🔗 Znajdziesz mnie tutaj:

📚 Blog: Mała Redakcja Justyny

📬 Kontakt: mala.redakcja.justyny@gmail.com

📸 Instagram (w przygotowaniu).

Oceń

Indie – kraj kontrastów i duchowości

 🇮🇳 Indie – kraj kontrastów i duchowości

> „Indie to nie kraj. To kontynent duszy.”

– Shashi Tharoor

Większość z nas marzy o podróży do Indii – kraju, który kojarzy się z feerią barw, intensywnymi zapachami i niezwykłą duchowością. Jednak czy rzeczywistość odpowiada temu wyobrażeniu? W Indiach bogactwo miesza się z biedą, nowoczesność z tradycją, a pałace sąsiadują ze slumsami. Kraj ten zachwyca różnorodnością kultur, religii i języków, a także niezwykłą architekturą, która jest świadectwem jego długiej i złożonej historii.

🌺 Kolory, zapachy i zwyczaje

Indie jawią się nam jako egzotyczna kraina – pachnąca przyprawami, pełna smaków i dźwięków. Choć nie każdy z nas miał okazję spróbować indyjskiej kuchni, jej sława wyprzedza sam smak. Równie barwna, jak jedzenie, jest codzienność – stroje, obrzędy i język ulicy tworzą fascynującą mozaikę.

To kraj, gdzie spotykają się niemal wszystkie religie świata: hinduizm, islam, buddyzm, chrześcijaństwo, sikhizm, zaratusztrianizm, dżinizm, judaizm – każda z nich wnosząc swoje zwyczaje, świątynie i święta. Etniczna i językowa różnorodność również jest ogromna – mówi się tu w setkach dialektów, a oficjalnych języków jest aż 22.

🙏 Szacunek i etykieta

W Indiach istnieje wiele zasad kulturowych, których warto przestrzegać. Do meczetów oraz świątyń buddyjskich i hinduistycznych nie powinno się wchodzić w krótkich spodniach. Jedzenie spożywa się prawą ręką – lewa uważana jest za nieczystą, ponieważ służy do czynności higienicznych. Także pieniądze i przedmioty należy przekazywać wyłącznie prawą dłonią.

🪔 Społeczeństwo kastowe

System kastowy, choć oficjalnie zniesiony, wciąż wpływa na życie społeczne. Na jego szczycie znajdują się bramini – kapłani i uczeni. Niżej są wojownicy, kupcy, rzemieślnicy, a na samym dole – Dalici, dawniej określani jako "niedotykalni". Dziś sami wolą określać się jako dalit, co oznacza „złamani, skruszeni”.

🕉 Religia i duchowość

Hinduizm to religia dominująca w Indiach. Jej wyznawcy wierzą w wielu bogów – każdy z nich ma swoje zadania i cechy. Bóstwa męskie to dewy, a żeńskie – dewi. Przeciwnikami bogów są asurowie, czyli złe istoty. Hinduizm nie ma jednego wspólnego dogmatu – istnieje wiele odłamów, różniących się zarówno wierzeniami, jak i praktykami.

🇮🇳Wspólne elementy hinduizmu to:

📍Szacunek dla świętych ksiąg – Wed,

📍Wiara w reinkarnację,

📍Prawo karmy (akcja i reakcja),

📍Dążenie do wyzwolenia (moksza).

Ważnym elementem religii jest wiara w awatary – wcielenia bogów, które zstępują na Ziemię, by ratować świat. Wisznu, jeden z najważniejszych bogów, ma dziesięć głównych awatarów, m.in. Ramę, Krysznę czy Buddę. Ostatni z nich – Kalkin – ma dopiero przyjść na Ziemię i zakończyć obecną epokę – Kali jugę.

🐄 Zwierzęta w hinduizmie

W hinduizmie obowiązuje zasada ahimsy – niekrzywdzenia istot czujących. Większość wyznawców jest wegetarianami, a spożywanie mięsa uważa się za grzech. Szczególnym szacunkiem darzy się krowy – ich mleko traktowane jest jako dar życia, a same zwierzęta mogą swobodnie poruszać się po ulicach. W wielu indyjskich stanach ubój krów jest zakazany.

🪷 Notka redaktorki

Ten tekst powstał z tęsknoty. Za podróżą, za zrozumieniem, za światem, który jest tak inny – a jednocześnie bliski przez ludzkie emocje, rytuały i wiarę.

Indie kojarzą się z kolorami, zapachami, bogactwem kultury – ale za tym wszystkim kryje się też codzienność, złożoność, kontrasty. Pisałam ten tekst nie jako ekspertka, lecz jako osoba, która patrzy z zachwytem i próbą zrozumienia.

Z czułością dla miejsca, którego jeszcze nie widziałam – ale które mnie woła.

Justyna Szawczik, Mała Redakcja

🖊️ Mała Redakcja

Tekst: Justyna Szawczik 

Źródła i konsultacja: Nina Nirali

_______________________

Radków czerwiec 2025

________________________

📮malaredakcjajustynaszawczik@gmail.com

Indie – codzienność nad Gangesem

🇮🇳 Indie – codzienność nad Gangesem

🌊 „Kiedy dotkniesz wody Gangesu, dotykasz wieczności.”

– przysłowie hinduskie

Indie to kraj, którego nie da się opisać jednym zdaniem. Nawet jedno życie może nie wystarczyć, by zrozumieć wszystkie jego warstwy. Ale czasem wystarczy jedno spojrzenie – na kobietę piorącą ubrania na brzegu Gangesu, na chłopca grającego w piłkę między rikszami, na starca w pomarańczowym sari, który siedzi w milczeniu i wpatruje się w wodę.

Tu, nad Gangesem, czas płynie inaczej. Poranki są wilgotne, pachną kadzidłami i gotującym się mlekiem. Na kamieniach leżą kwiaty z porannych modlitw, a rzeka niesie wszystko – modlitwy, błogosławieństwa, popiół. Ganges nie jest tylko rzeką. Jest matką, świętością, rytuałem.

Między świętością a codziennością rozciąga się życie. Ktoś sprzedaje przyprawy na targu, ktoś modli się szeptem, ktoś inny przysypia na progu swojego domu. Hałas i cisza. Brud i piękno. Obok siebie. Bez uprzedzeń.

Indie uczą pokory. I uczą patrzenia – głębiej, uważniej, z mniejszym ocenianiem. Bo każdy, kto przyjeżdża tu po raz pierwszy, myśli, że „coś wie”. Ale prawda jest taka: w Indiach trzeba nauczyć się patrzeć na nowo.

🇮🇳W indyjskim świętym mieście Waranasi znajduje się kilkaset świątyń, ale żadna nie jest tak święta jak rzeka Ganges. Wykąpanie się w jej wodach lub napicie się z niej to dla hindusów rytuał oczyszczenia.

Rzeka Ganges przepływa przez północne Indie, przez stan Uttar Pradesh. Waranasi to miasto, które stanowi centrum kultury hinduizmu i buddyzmu. To tutaj odbywają się nie tylko rytuały kąpieli w świętej rzece – matce, ale także kremacje nad Gangesem, na ghatach. Nie każdego jednak stać na taki rytuał – drewno potrzebne do spalenia ciała jest bardzo drogie. Gdy rodzina nie ma wystarczających środków, część zwłok może trafić bezpośrednio do rzeki.

Ludzie z najniższych kast nie mogą być paleni nad Gangesem – uznaje się ich za nieczystych. Kobiety w ciąży, małe dzieci, osoby ukąszone przez „świętego węża” oraz święci również nie są poddawani kremacji. Dusze świętych nie potrzebują odkupienia – ich ciała, obciążone kamieniami, tradycyjnie zanurza się w samym środku rzeki. Prochy pozostałych wsypywane są do wody – to symbol zakończenia jednej inkarnacji i przejścia w nowe życie.

Z rzeki widać ghata i zabudowania miasta, niemal przylegające do brzegu – w tym pałace maharadżów. Hindusi wierzą, że aby wyzwolić się z cyklu wcieleń i męki duszy, trzeba umrzeć właśnie tutaj, w Waranasi. Dlatego stosy pogrzebowe płoną tam dniem i nocą.

W ciągu dnia nad brzegiem można zobaczyć bawiące się dzieci, kąpiące się bawoły oraz miejską pralnię. Pracze stoją po kolana w wodzie, usuwając brud z ubrań, uderzając nimi o płaskie kamienie.

Ganges to nie tylko rzeka – to wcielenie bogini Gangi. Według hinduistycznych wierzeń król Bhagiratha tysiące lat modlił się i pościł, by sprowadzić ją na ziemię. Miała oczyścić prochy jego przodków z grzechów.

Jednym z ważniejszych rytuałów w Waranasi jest Ganga Aarti – codzienna wieczorna ceremonia ku czci rzeki. O zachodzie słońca, przy Dasaswamedh Ghat, setki ludzi gromadzi się, by modlić się, ofiarować światło i ogień rzece – matce, która daje oczyszczenie i nadzieję.

🔥 Notka redaktorki

To tekst o świętym mieście, które nie przestaje zadziwiać i poruszać – nawet z daleka. Waranasi to miejsce życia i śmierci, ognia i wody, wiary i codzienności. Chciałam zapisać ten obraz – jakby pocztówkę z innego świata – z szacunkiem dla rytuałów, które dla wielu są drogą do wyzwolenia.

Nie chodziło mi o sensację, lecz o cichy zachwyt. I o to, by spróbować opowiedzieć – tak, jakby się słuchało.

Justyna Szawczik, Mała Redakcja

🖊️ Mała Redakcja

Tekst: Justyna Szawczik 

Źródła i konsultacja: Nina Nirali

________________________

Radków czerwiec 2025

________________________

📮malaredakcjajustynaszawczik@gmail.com

Kolor, który zostaje w pamięci❤️

 Kolor, który zostaje w pamięci

„Najpiękniejsze rodzinne wspomnienia tworzą się wtedy, gdy wszystko jest trochę nie do ogarnięcia.”

Holi z dziećmi – relacja z Ursynowa

To już nasza mała tradycja – czerwcowe Holi na Ursynowie. Kolorowy pył w powietrzu, bose stopy na trawie, dzieci biegające z piskiem między chmurami barw. Z roku na rok coraz więcej rodzin. Coraz więcej radości. I coraz więcej powodów, by wracać.

W tym roku było nas więcej niż kiedykolwiek – trzy rodziny, kilka plecaków z proszkami i cała gromadka przedszkolaków, które jeszcze przed pierwszym wyrzutem kolorów zdążyły ubrudzić sobie nosy i spodnie.

Jedną z osób, które tworzą tę holi-paczkę, jest Maja – mama dwójki dzieci i kobieta, która potrafi uchwycić moment nie tylko na zdjęciach, ale też słowami. Jej odpowiedzi mówią same za siebie:

☘️„Na Holi wracamy co roku ze względu na atmosferę i możliwość przeżywania wszystkiego z taką dziecięcą radością. Fajne jest to, że ludzie wchodzą ze sobą w interakcje, wymieniają się uśmiechami, zagadują. Dla dorosłych to moment by poczuć się beztrosko, dla dzieci – by doświadczać każdym zmysłem, a potem zapisywać w pamięci piękne kolorowe chwile.”

W tym roku do zabawy udało się namówić nawet tych, którzy początkowo zostali z boku.

 ☘️„Moment gdy z zaskoczenia obsypałam różowym proszkiem mężów moich koleżanek. Stali wcześniej z boku, obserwując, pilnując naszych bawiących się dzieci. Sami czyściutcy, odprasowani i… nieco sztywni. Po tym właśnie panowie wyluzowali i włączyli się do zabawy. Stojąc z boku i patrząc na tłumy ludzi ubrudzonych 'kredą', nie sposób nie poczuć tego wyjątkowego vibe’u.”

Na zdjęciu widać, że vibe rzeczywiście się udzielił – nie tylko dzieciom.

📸

Bruno (6 lat), Lena (5 lat), Gniewko (prawie 5 lat) i cała reszta ferajny wyglądają jak żywe reklamy beztroski – pomalowane buzie, ubrania jak paleta malarska i uśmiechy, które nie znikały jeszcze długo po powrocie do domu.

Nie wszystko da się zaplanować. Czasem proszek trafia do oka. Czasem butelka z wodą wycieka do plecaka. Czasem któryś z dzieciaków pada twarzą w trawę, zanim jeszcze dobrze się zacznie. Ale właśnie to jest w Holi najpiękniejsze – nieprzewidywalność. Radość wymykająca się kontroli. Kolor, który zostaje w pamięci – i na ubraniach jeszcze przez tydzień.

Maja wspomina, że w tym roku przygotowania zaczęły się wcześniej. Wiedzieli już, co zabrać, czego się spodziewać, co warto przekazać innym rodzicom. I jak zarażać radością.

☘️ „Byliśmy w tym roku trzeci raz, choć drugi taki aktywny. W zeszłym i w tym roku to był festiwal kolorów w Warszawie na Ursynowie. Poprzednio byliśmy ja z mężem i naszymi dziećmi (w wieku przedszkolnym) i znajomymi z dzieckiem. W tym roku przygotowywaliśmy się już wcześniej, informowaliśmy znajomych rodziców, że się wybieramy. Dzięki temu dołączyły do nas trzy rodziny.”

Czy warto iść na Holi z dziećmi? Zdecydowanie. Nie dla zdjęć. Nie dla ładnych wspomnień do opowiadania w pracy. Ale dla tej jednej chwili, gdy dzieci – umorusane, zmęczone i szczęśliwe – patrzą na ciebie z szerokim uśmiechem i mówią: „To był najlepszy dzień!”.

📷 

Bruno (6 lat) z Leną (5 lat) w chwili absolutnej radości. W tle kolorowy tłum, w sercu – wspólna zabawa.

Grupowe ujęcie: trzy rodziny, kilkuletnie dzieci, rodzice z proszkiem na ubraniach i śmiech, którego nie da się zapisać słowami.

🌈 Zamiast podsumowania – jeszcze jedna historia

Po festiwalu długo nie mogliśmy zmyć koloru spod paznokci. Dzieciom nie przeszkadzało to wcale – Bruno z dumą chodził jeszcze dzień później z różowym uchem, Gniewko domagał się powtórki już w drodze powrotnej.

Rodzice? Zmęczeni. Zakurzeni. Ale z sercami pełnymi śmiechu.

Bo Holi z dziećmi to nie tylko sensoryczne szaleństwo. To lekcja. Że warto wchodzić w coś całym sobą – nawet jeśli potem trzeba czyścić buty szczoteczką do zębów. Że brudne ubrania nie są problemem, jeśli zostały poplamione szczęściem.

I że czasami najpiękniejsze rodzinne wspomnienia tworzą się wtedy, gdy wszystko jest trochę nie do ogarnięcia.

Maja mówi, że to wszystko ostatecznie sprowadza się do jednej rzeczy:

☘️„Dla nas Holi to radość. Z kolorów, muzyki, tańca. To okazja do tego, żeby poczuć się szczęśliwym i dzielić te fajne emocje z przyjaciółmi.”

I niech to będzie najlepszy opis tego święta. Nie religijnego, nie tradycyjnego – ale rodzinnego w najpiękniejszym znaczeniu tego słowa.

🎤 Kilka pytań na koniec – i odpowiedzi Mai:

1. Co sprawia, że wracacie na Holi co roku?

Na Holi wracamy co roku ze względu na atmosferę i możliwość przeżywania wszystkiego z taką dziecięcą radością. Fajne jest to, że ludzie wchodzą ze sobą w interakcje, wymieniają się uśmiechami, zagadują. Dla dorosłych to moment, by poczuć się beztrosko, dla dzieci – by doświadczać każdym zmysłem, a potem zapisywać w pamięci piękne kolorowe chwile.

2. Czy było coś, co cię w tym roku szczególnie ujęło – moment, sytuacja, emocja?

Moment, gdy z zaskoczenia obsypałam różowym proszkiem mężów moich koleżanek. Stali wcześniej z boku, obserwując, pilnując naszych bawiących się dzieci. Sami czyściutcy, odprasowani i… nieco sztywni. Po tym właśnie panowie wyluzowali i włączyli się do zabawy. Stojąc z boku i patrząc na tłumy ludzi ubrudzonych „kredą”, nie sposób poczuć ten wyjątkowy vibe.

3. Co powiedziałabyś komuś, kto nigdy nie był na takim wydarzeniu z dziećmi – warto? Dlaczego?

Zdecydowanie warto przyjść na Holi z dziećmi. Przede wszystkim to czas spędzony razem: wspólny taniec, śmiech i zabawa. Jeśli do kogoś nie przemawiają te argumenty, warto dodać, że to fajne doświadczenie sensoryczne, rozwijające. Myślę, że wielu ludziom przydałoby się czasem wyjście ze strefy komfortu i takie… wyzwolenie 😊

🖊️ Od redaktorki

Nie byłam na Holi. Ale po tej rozmowie czuję się, jakbym przez chwilę tam była – z dziećmi tańczącymi w chmurze kolorów, z dorosłymi, którzy z ulgą przestają być poważni, i z radością, która brudzi, a jednak zostawia po sobie coś czystego. Może właśnie po to są takie festiwale?

➡️ Holi, kolorowe święto wywodzące się z Indii, ma już swoje wersje i echa na całym świecie – także w Polsce. I choć forma może się zmieniać, coś z jego ducha zostaje: wspólnota, lekkość, zabawa bez masek.

______________________________________

🖊️ Mała Redakcja

Tekst: Justyna Szawczik 

_______________________________________

📸Zdjęcia: Blanka P.

💬 Rozmowa: Maja Łagodzka

Warszawa,/Radków czerwiec 2025

📮malaredakcjajustynaszawczik@gmail.com

_____________________________________________

Informacja redakcyjna:

Publikacja została przygotowana za zgodą wszystkich osób biorących udział w rozmowie.

Zgoda obejmuje zarówno treść wypowiedzi, jak i wykorzystanie zdjęć do celów redakcyjnych Małej Redakcji.

Zdjęcia wykorzystane za zgodą autorki – Blanki P.

Wypowiedzi i cytaty opublikowane za wiedzą i aprobatą Mai Łagodzkiej.